Zaloguj się przez Facebooka! Zarejestruj się!

~storaged

temat jest straszny, bolesny. Tutaj bardzo mocno pokazany i przekazany.
Najbardziej chyba boli ostatnie zdanie - "mamo nie wybaczę ci"


czy to jest tak, że każdy musi mieć takie momenty w życiu?
Nie rozumiem czemu i po co. Często też o tym piszę, ale chciałbym kiedyś zrozumieć dlaczego musimy wszyscy przez to przechodzić.
To tak na marginesie. Sam tekst - prawdziwy.


prawdopodobnie to było zamierzone, ale jakoś mnie drażnią te telefony.
Są zbyt 'nowoczesne' w porównaniu do reszty tekstu. Możliwe, że to tylko moje urojenia.
W każdym razie poza tym mankamentem jak dla mnie bardzo dobry tekst.
Pozdrawiam!


'niech więc państwo pamiętają, kiedyś wyjdę z ukrycia
by nie stracić swojego kawałku życia'
Mistrz !
To jedno zdanie mogłoby być miniaturą, jest niesamowite.
Odnaleźć się w nim - bezproblemowo


"no i jeszcze jakieś dupki
ciągle ci windują słupki"
Czy powinienem się czuć urażony?

Nie, nie, nie to nie miało by sensu, bo super jest tekst


haha ! Super ! Dla mnie trochę humoreska wyszła, ale to chyba dobrze? Podoba mi się - na serio


drugi z rzędu dość mroczny, czy to nowy trend ?
Mimo wszystko podoba mi się ten mrok, może to dlatego, że dziś mam podobny nastrój.


Ojej, strasznie mi się podoba, czy to dobrze?


każdy z tych wyrazów ma za sobą co najmniej dwa zdania, więc jak widać strasznie długi tekst wyszedł, ale jaki! Przed chwilą gdzieś już to napisałem - uwielbiam taką formę, specyficzną, może trochę szarpaną, ale jak ona uderza.
Nie będę cytował fragmentów bo byłoby tego za dużo, ale czuję w tym moją opowieść, a jeśli potrafię się uosobić z tekstem znaczy, że jest dla mnie idealny.


ogarnęła mnie zazdrość


rozpływam się przy takiej formie. zawsze.


O Ty !
Świetnie złapany temat 'barbadoski'.
'Znaleźliśmy miłość w beznadziejnym miejscu' to zdradziło najbardziej

W każdym razie, lubię nieporządek właściwy w tekstach - tu go znajduję. Lubię.


może będę banalny, ale uderzenie na końcu tekstu jest idealne.


'nad ranem odeszła
zabierając na pamiątkę
korale
nawlekanych nadziei'
Fantastycznie wyrażone.


Nie było mnie tu tysiąc lat.
Ale ona jest niesamowita, skrzydła są perfekcyjne, ale sama -ona- jest anielska, cieniowanie jest chyba perfekcyjne.
Czuję się urzeczony.


forma jest zniewalajaca - na prawde super!
Pozdrawiam!


ojej, drugi mocny i zarazem straszny. Gdyby spłukiwała byłoby znakomicie.
Niestety zazwyczaj tylko tuszuje, żeby wróciły ze zdwojoną siłą...
ale i tak bardzo pozytywny kawałek tekstu.


ależ post-modernistycznie, czy jak tam zwał. Świetne, strasznie mi się podoba. Forma jest genialna!


Hmm ciekawe, ale w zasadzie tak wygląda rzeczywistość, ujęta w paru liniach poezji. Podoba mi się takie podejście.

Pozdrawiam !


złowieszczo, trochę jak z rodziny Adamsów, ale ciekawie zaprezentowane.

Pozdrawiam!


to tak być i jakby nie być jednocześnie. Nietypowo, ale jak kto uważa.

Pozdrawiam!


O nie. Nie ma sensu się rozpisywać.
Wyścig bólu fizycznego i psychicznego.
Bardzo przytłaczający tekst, aż głupio oceniać, pomińmy ten moment.



zawiało chłodem i smutkiem. Odchodzić bez pożegnania, to tak jakby nie zakończyć rozdziału książki i ją wydać, zostawić uchylone drzwi, bo z jakiegoś powodu czujemy że tam wrócimy.

Lubię miniatury, bo mają wielką siłę, która wpływa na pobudzanie wyobraźni, analizę tekstu, interpretację. Tu, aż prosi się, żeby chwilę się zatrzymać nad sensem pożegnania.

Pozdrawiam!


jeśli oszukują się we śnie,
grasują niczym skrytobójcy na siebie nawzajem,
póki śmierć nas nie rozłączy
poprowadzimy podwójne życie.

Miniatura pierwsza klasa. Dla mnie bomba.

Pozdrawiam!


Ha. Super, bo i różnie można rozwijać słowo miłość, zwiększone pole interpretacji. Tak, tak ! Kolejna -bardzo- miniatura.

Pozdrawiam!



1 2 3 4 5 Następna strona
© 2001-2017 Grupa Onet.pl SA - digart.pl v.6
RSS Wszelkie materiały i wypowiedzi zamieszczone w serwisie należą do ich autorów. Grupa Onet.pl S.A. i zespół digart.pl nie odpowiadają za ich treść.
strona główna | regulamin | zasady korzystania | faq | załoga | RSS | reklama | kontakt